Als het op deze manier moet, heeft onze recensent wel weer zin om naar het theater te gaan. Foto door Donald Tong via Pexels

Hooggeëerd publiek, u dacht veilig te zijn in uw thuistheater? Helaas voor u maakt Publieksrecensies.nl een langverwachte doorstart, want onze recensent staat te trappelen om uw virtuele optreden te analyseren en beoordelen. Publieks-wat? Optreden? Beoordelen? Waar gaat dit nou weer over? Een opfrisser, een disclaimer en de verplichte Corona-update.

Wat zijn publieksrecensies? Wat ís Publieksrecensies?

Tussen 2014 en 2018 bezochten we verschillende theaters, theaterfestivals en andere plekken waar groepen mensen vroeger samenkwamen. Onze Recensent observeerde de groepsdynamiek en het gedrag van individuele publieksleden, om daar vervolgens een recensie over te schrijven.

Het idee ontstond vanuit pure ergernis in de zaal, maar evolueerde tot een kunstkritiek-experiment. Het publiek is namelijk best een grote factor in de ervaring van een theatervoorstelling, dus het is vreemd dat het buiten beschouwing wordt gelaten. Een publieksrecensie blijft natuurlijk een momentopname en bovendien volledig subjectief, net als een gewone recensie. Daarom kreeg elk publiek van ons drie sterren, want een recensie met drie sterren zegt niets over een voorstelling.

Stiekem zat er aan onze kant een boel theorie en literaire inspiratie achter, maar voor de lezer was het vooral gewoon grappig om te lezen over rare mensen in de zaal. Ook prima. Voor ons was de verontwaardiging over drie sterretjes dan weer vermakelijk.

We bouwden een eigen kleine niche op, werkten samen met theaterfestivals, werden gepubliceerd in tijdschriften over kunstkritiek, en verdienden er ook nog een beetje geld mee. Of op zijn minst vrijkaartjes.

Wat ging er mis?

De voltallige redactie had even een sabbatical nodig. Vervolgens werden het er twee. Zo gaan die dingen.

In de tussentijd zijn we nog vaak samengekomen. We wilden graag de hele onderneming weer oppakken, maar het kwam er niet echt van. De Recensent had het idee dat alles al geschreven was. Afdeling Marketing & Acquisitie kreeg een gewoon burn-out. Het hielp ook niet dat ons verdienmodel niet heel goed uitgedacht was, zoals de echte zzp’er-in-de-culturele-sector betaamt (daarover straks meer).

Ondertussen stopten de kranten met de sterren en op facebook was het steeds minder vaak fittie tussen theatermakers en recensenten (onze grootste inspiratiebron). Toch zaten we regelmatig met jeukende handen in het theater, er moest alleen even een goede ingang gevonden worden…

En toen werd het crisis.

Waarom moet dat nu?

Juist nu! Waar we eerst moesten bedelen om vrijkaartjes, staan er nu ineens overal gratis registraties online, inclusief publiek. Natuurlijk is de ervaring van een publiek op film niet te vergelijken met er daadwerkelijk tussen zitten, maar het valt prima te observeren. We zijn verder enthousiast over het geëxperimenteer met Zoomtheater en andere livestreams met publiek in volle glorie voor een webcam.

Andersom kunnen wij nu lekker veel ‘throwbacks’ uw kant op gooien, want er staan gewoon 40 recensies uit 2014-2018 in het archief, u heeft toch niets beters te doen.

Ook interessant: wat gebeurt er als we straks met zijn dertigen het theater in mogen? Of met 100? Met mondkapjes op achter plexiglas en looproutes in de foyer en douchen in de kleedkamers voor en na de voorstelling? Gouden tijden voor amateur-antropologie.

Daarover gesproken…

Er was wat discussie op de redactie. Deze post staat al 3 weken als concept open. We ‘mogen’ alweer bijna terug de theaters in, what the hell dat dan ook mag betekenen de komende jaren. De vraag ontstond of het wel zo’n goed idee was om deze uit de hand gelopen grap weer op te poetsen. Is het nog wel zo grappig op het moment dat de halve sector op instorten staat?

We zijn er nog niet over uit of het een goed idee is, maar we doen het toch. Alsof u nog niet genoeg opportunistische content in uw verschillende feeds had. Maar hé, het is crisis, wij moeten ook creatief zijn.

De Theaterkrant recenseert ook gewoon door. Kunstkritiek is onderdeel van een vitaal kunstenveld. En onze voltallige redactie werkt in de cultuursector, heeft alle inkomsten zien wegvallen en behoort tot dat zielige groepje dat wordt buitengesloten van de verschillende steunmaatregelen.

Op een wrange manier hebben de zeeën aan vrije tijd, in combinatie met die financiële wake up call, ervoor gezorgd dat we eens even goed voor onze half uitgewerkte plannen van de afgelopen twee jaar moesten gaan zitten. Is het u al opgevallen dat we nu advertenties op de site hebben?

We gaan er gewoon tegenaan, met nieuwe energie en een nieuw verdienmodel.

Wat kan ik verwachten? Kan ik helpen?

Goed dat u dat vraagt!

De komende periode zullen we dus de thuistheaters onveilig maken en op zoek gaan naar registraties met waardevol publieksmateriaal. Tips zijn zeer welkom!

Bent u zelf theatermaker en heeft u een registratie met zichtbaar publiek online gezet? Een livestream of Zoomvoorstelling op de planning? Laat het ons weten! Wij schrijven de recensie, u kunt die delen met ‘Nou, wij geven ons publiek 5 sterren hoor!’ en dan hebben we allebei onze marketing voor die dag weer gedaan.

U kunt op de hoogte blijven van nieuwe recensies via facebook, natuurlijk, maar we hebben nu ook een glimmende nieuwe instagram. Voor beide kanalen geldt: liken, delen, volgen, taggen helpt enorm om het hele circus weer op gang te krijgen.

Nog meer helpen? Als het goed is ziet u rechts óf helemaal onderaan deze pagina een knop met ‘Buy me a coffee’. Daarmee kunt u eenmalig (vanaf) het bedrag van een kopje koffie doneren. Geen zin in, geen PayPal, of bent u ook sinds kort uw toekomstperspectief kwijt? Gewoon alle 40 recensies teruglezen (met uw adblocker uitgeschakeld) levert ons vanaf heden ook wat op.

Met deze inkomsten, ook al is het maar weinig, kunnen we in ieder geval de site in de lucht houden. En misschien een deel van de huur van ons thuiskantoor. En later, wie weet, theaterkaartjes kopen. Laten we het hopen.

Hooggeëerd publiek, blijf gezond, we zien elkaar snel!